Kişisel Verilerin Korunması Kanunu
Kişisel verilerin korunması kanunu, 24 Mart 2016 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edilmiştir. Daha sonra 7 Nisan 2016 tarihinde, 29677 sayılı resmi gazetede kabule dair bildiri yayınlanmıştır. Kişisel verilerin korunması kanununun halk arasında da bilinen kısaltma terimi KVKK şeklindedir.
Kanun içeriğinin birinci maddesi, kanunun oluşturulmasının amacını açıklamaktadır. Madde 1 içeriğine göre; Bu kanunun amacı, kişisel verilerin işlenmesinde en başta özel hayat gizliliği olmak üzere kişilerin temel hak ve özgürlüklerini korumak, kişisel verileri işleyen hem gerçek hem de tüzel kişilerin sorumluluklarıyla uyacakları usul ve esasları düzenlemektir.
Kanun içeriğinin 2. Maddesinde, kanunun kapsamına yer verilmiştir. Kişisel verilerin korunması kanunu madde 2 içeriği şu şekilde açıklanmıştır; Kanun hükümleri, kişisel verileri işlenen gerçek kişilerle bu bilgileri tamamen ya da kısmen veri kayıt sisteminin parçası olmak kaydı ile işleyen gerçek ve tüzel kişiler hakkında uygulanır.
6698 Sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunları
KVKK madde 3 içeriğinde, kanunen belirlenen uygulamadaki bazı terimlere yer verilmiştir. Bu madde içeriğine göre;
Açık rıza: Belli konuya dair bilgilendirmeye dayanan ve özgür iradeyle açıklanan
Başkan: Kişisel verileri koruma kurumu başkanı
İlgili kişi: Kişisel verileri işlenen gerçek kişi
Kişisel veri: Kimliği belirli olan ya da belirlenebilir gerçek kişiye ait olan bilgiler
Kurul: Kişisel verileri koruma kurulu
Kurum: Kişisel verileri koruma kurumu
Veri işleyen: Veri yetkilisinin verdiği yetkiye dayanarak, kişisel verileri işleyen tüzel ya da gerçek kişi
Veri kayıt sistemi: Kişisel verilerin belli başlı kriterler doğrultusunda işlendiği kayıtlı sistem
Kişisel Verilerin İşlenmesi
Kişisel verilerin korunması kanunu madde 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 içerikleri kişisel verilerin işlenmesi hakkında bilgilendirmeler yapılmaktadır. Madde 4 içeriğine göre;
- Kişisel veriler sadece kanunda yer verilen usul ve esaslara dayanılarak işlenebilir
- Kişisel verilerin işlenmesinde belli başlı hükümlere uyulması zorunluluğu vardır. Bunlar;
- Hukuka ve dürüstlük kapsamına uygunluk
- Doğruluk ve gerekli olduğu zamanlarda güncellik
- Belirli, açık alanlar için işlenme
- İşlendikleri amaç çerçevesinde sınırı, ölçülü ve bağlantılı olma
- İlgili mevzuatta öngörülen ya da işlendikleri amaç için gerekli olarak belirlenen süre kadar saklanması gerekir.
